Dekoracje i biżuteria przedstawiająca Maurów, tzw. Blackamoor [czarny Maur] lub Venetian moor [Maur wenecki], Nubian moor [Maur nubijski] są dziś niesłusznie uważane za rasistowskie [1] Błędnie przyjmuje się bowiem, że figurki przedstawiają tylko czarnoskórych służących. W rzeczywistości mogą być hołdem dla czarnoskórych mieszkańców Italii minionych wieków [2].
Historia Maurów w sztuce europejskiej sięga XVII w., kiedy to przybyli z Hiszpanii do Włoch.
Jednym z pierwszych artystów, spod którego ręki wyszły arcydzieła rzeźby przedstawiające murzynów był włoski rzeźbiarz baroku [przełomu XVII i XVIII w.] – Andrea Brustolon (1662–1732).
Figurki Maurów przedstawiają zazwyczaj mężczyznę, często w turbanie, w kolorowym, zdobionym stroju, trzymającego lampę, świecę czy tacę. Zazwyczaj rzeźbione są w hebanie lub wytapiane w brązie, usadowione na podstawie z metalu, drewna lub kamienia.
Takie przedmioty często robione są parami tworząc symetrię. Wykorzystanie figur blackamoor jako zamiennika cherubinów czy atlasów podtrzymujących stoły, konsole, siedziska stało się podstawą do dzisiejszego piętnowania tej sztuki i uznawania jej niesłusznie za przejaw symbolu niewolnictwa [zob. https://www.ornamentalblackness.com/ ]. Wątpliwości powinien rozwiać wywiad z włoskim historykiem, Pieralvise Zorzi, który przypomniał, że Wenecja, będąca do dziś zagłębiem sztuki blackamoor, zakazała niewolnictwa już w 876 [zob. https://www.eredijovon.com/…/the-venetian-blackamoor…].
Od XIX w. aż po lata 50-te XX w. dekoracje w tej tematyce były elementem wyposażenia bogatych domów, a biżuteria bardzo cenna, na którą mogli sobie pozwolić najzamożniejsi.
[1] Polskie słowo murzyn wywodzi się od słowa Maurus – łacińskiego określenia na osobę o czarnej skórze, spotykane w przekładach biblijnych
[2] Maurem był np. Otello ze sztuki Williama Szekspira – generał weneckiej armii, który bronił Cypr przed najazdem Turków osmańskich
