Roberto Matta, akwatinta, motyw figuralny 19/100, 58 x 46 cm [rama], obraz 30 x 21 cm [obraz], podpisany l./d. – wkrótce dostępny w sprzedaży

3000,00  i darmowa dostawa

Roberto Matta, kompozycja figuralna, akwatinta rysunek, odpisany. Roberto Matta był jedynym z najsłynniejszych chilijskich malarzy abstrakcyjnych i surrealistycznych. Jego prace znajdują się w najlepszych muzeach świata. Wymiary całkowite w ramie 58×46 cm, wym. obrazu 30×21 cm.

Brak w magazynie

Kategoria: Tagi: , ,

Poniżej znajduje się opis jego działalności przy okazji wystawy prac Roberto Matty w Muzeum Narodowym w Krakowie:
„Po wielkich wystawach Roberto Matty (1911–2002), m.in. w nowojorskim MoMA czy Centrum Pompidou w Paryżu, nadszedł czas na Kraków. W Gmachu Głównym Muzeum Narodowego w Krakowie pokazaliśmy malarstwo jednego z najważniejszych artystów XX wieku, ostatniego z wielkich surrealistów, twórcy, który wywarł wpływ na amerykański ekspresjonizm abstrakcyjny, ale też na powojenną sztukę w Polsce […]
Wpływom jego twórczości ulegało wielu artystów, w tym i wybitny polski twórca Tadeusz Kantor, który na przełomie lat 40. i 50. XX wieku był zafascynowany Mattą, co znalazło odbicie w obrazach i rysunkach z tzw. okresu metaforycznego. W bliskich relacjach artystycznych z Mattą był też inny malarz związany z Grupą Krakowską – Alfred Lenica, którego wystawę prezentujemy równocześnie w Gmachu Głównym, w holu” – napisała Zofia Gołubiew, dyrektor MNK, we wstępie do publikacji towarzyszącej wystawie
Roberto Matta był architektem, rzeźbiarzem, rysownikiem, projektantem wnętrz, poetą, jednak przez całe życie najchętniej zajmował się malarstwem i dlatego na wystawie „Matta. Człowiek i Wszechświat” zaprezentowaliśmy 25 obrazów, głównie wielkoformatowych, wypożyczonych m.in. z kolekcji rodziny artysty oraz kilku muzeów europejskich.

Urodził się w Santiago de Chile, tam uczył się w jezuickiej szkole Najświętszych Serc Jezusa i Marii, później studiował architekturę i w 1933 roku wyjechał do Europy, po której dużo podróżował. W Paryżu pracował w atelier Le Corbusiera oraz przy projektowaniu pawilonu hiszpańskiego na Wystawę Światową w roku 1937, gdzie poznał Picassa, Miró, Magritte’a, Caldera, Dalego. Na zaproszenie André Bretona, „papieża surrealizmu”, zaczął publikować w piśmie „Minotaure” i wziął udział w słynnej Międzynarodowej Wystawie Surrealistów w roku 1938.”

Źródło: Muzeum Narodowe w Krakowie